នៅក្នុងគ្រួសារជាច្រើន ម្តាយមិនត្រឹមតែធ្វើការងារផ្ទះ និងមើលថែកូនប៉ុណ្ណោះទេ។ ពួកគេក៏ជាអ្នកដែលត្រូវ ចងចាំ រៀបចំផែនការ គិតទុកជាមុន និងតាមដានកិច្ចការជាច្រើនក្នុងគ្រួសារ។
បន្ទុកដែលមើលមិនឃើញនេះ ត្រូវបានគេស្គាល់ថា “Mental Load” ឬ “បន្ទុកផ្លូវចិត្ត”។ អ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវបានលើកឡើងថា ការរៀបចំ និងគ្រប់គ្រងជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់គ្រួសារ ជារឿយៗធ្លាក់លើម្តាយក្នុងកម្រិតខ្ពស់ជាងសមាជិកគ្រួសារផ្សេងទៀត។
បញ្ហានេះមានសារៈសំខាន់ ព្រោះមនុស្សម្នាក់អាចមើលទៅដូចជាកំពុង “សម្រាក” ប៉ុន្តែខួរក្បាលរបស់គាត់នៅតែបន្តគិតអំពីការងារដែលត្រូវធ្វើ។

តើអ្វីទៅជា Mental Load?
Mental Load មានន័យថា បន្ទុកផ្លូវចិត្តដែលកើតឡើងពីការត្រូវគិត ចងចាំ រៀបចំ និងគ្រប់គ្រងកិច្ចការផ្សេងៗដែលចាំបាច់សម្រាប់ជីវិតគ្រួសារ។
ឧទាហរណ៍ ការទិញម្ហូបសម្រាប់គ្រួសារ មិនមែនមានតែការទៅផ្សារ និងយកម្ហូបមកផ្ទះទេ។ មុននោះ មានអ្នកណាម្នាក់ត្រូវគិតថា តើនៅផ្ទះខ្វះអ្វី? តើគ្រួសារត្រូវការអ្វីសម្រាប់ថ្ងៃនេះ និងថ្ងៃស្អែក? តើមានអ្វីដែលត្រូវទិញជាប្រចាំ?
ការមើលថែកូនក៏ដូចគ្នា។ វាមិនមែនមានតែការមើលកូនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែរួមមានការចងចាំម៉ោងរៀន កិច្ចការសាលា ការប្រឡង សម្ភារៈសិក្សា សុខភាព និងតម្រូវការផ្សេងៗរបស់កូន។
ការងារទាំងនេះជាច្រើន មិនអាចមើលឃើញដោយភ្នែក ប៉ុន្តែវាត្រូវការការយកចិត្តទុកដាក់ជាបន្តបន្ទាប់។
ម្តាយអាចនឿយហត់ ទោះបីមិនកំពុងធ្វើការងារផ្ទះ
ចំណុចគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍នៃ Mental Load គឺ មនុស្សម្នាក់អាចមិនកំពុងធ្វើការងារផ្លូវកាយ ប៉ុន្តែខួរក្បាលនៅតែធ្វើការ។
ពេលអង្គុយសម្រាក ម្តាយអាចនៅតែគិតថា៖
- តើកូនបានធ្វើកិច្ចការសាលារួចហើយឬនៅ?
- តើមានអាហារគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ថ្ងៃស្អែកទេ?
- តើត្រូវទិញរបស់ប្រើប្រាស់អ្វីខ្លះ?
- តើមានវិក្កយបត្រអ្វីត្រូវបង់?
- តើកូនមានការណាត់ជួបអ្វីនៅសប្តាហ៍នេះ?
- តើការងារផ្ទះអ្វីខ្លះមិនទាន់ធ្វើ?
ការគិតពីរឿងតូចៗជាច្រើនក្នុងពេលតែមួយ អាចធ្វើឱ្យមនុស្សមានអារម្មណ៍ថា ខួរក្បាលមិនដែលបានសម្រាកពេញលេញ។
“ជួយការងារផ្ទះ” មិនដូចនឹង “ចែករំលែកការទទួលខុសត្រូវ”
នេះគឺជាចំណុចសំខាន់មួយនៃបញ្ហា Mental Load។
ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើឪពុកលាងចាន បន្ទាប់ពីម្តាយប្រាប់ថា “ជួយលាងចានផង” នោះគឺជាការជួយការងារមួយ។
ប៉ុន្តែប្រសិនបើឪពុកជាអ្នកទទួលខុសត្រូវលើការងារនោះទាំងមូល គាត់ត្រូវដឹងដោយខ្លួនឯងថា តើចានត្រូវលាងពេលណា តើមានសាប៊ូលាងចានគ្រប់គ្រាន់ឬទេ និងតើត្រូវរៀបចំអ្វីបន្ថែម។
នោះគឺជាការចែករំលែក ទំនួលខុសត្រូវ មិនមែនគ្រាន់តែជាការជួយទេ។
ភាពខុសគ្នានេះអាចមើលទៅតូច ប៉ុន្តែវាមានសារៈសំខាន់ចំពោះបន្ទុកផ្លូវចិត្តរបស់មនុស្សដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រងការងារគ្រួសារ។
ហេតុអ្វីការចែករំលែក Mental Load មានសារៈសំខាន់?
ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់ត្រូវទទួលបន្ទុកគិត និងរៀបចំគ្រប់យ៉ាងក្នុងគ្រួសាររយៈពេលយូរ វាអាចធ្វើឱ្យមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនត្រូវទទួលខុសត្រូវគ្រប់ពេល។
ការចែករំលែកបន្ទុកនេះអាចជួយឱ្យសមាជិកគ្រួសារយល់ពីការងារដែលមើលមិនឃើញ និងជួយបង្កើតទំនាក់ទំនងដែលមានភាពសហការគ្នាជាងមុន។
វាក៏អាចជួយឱ្យកុមាររៀនយល់ថា ការថែរក្សាគ្រួសារ គឺជាទំនួលខុសត្រូវរបស់សមាជិកគ្រួសារទាំងអស់ មិនមែនជាការងាររបស់ម្តាយតែម្នាក់នោះទេ។
តើគ្រួសារអាចកាត់បន្ថយបន្ទុកផ្លូវចិត្តបានយ៉ាងដូចម្តេច?
ការចាប់ផ្តើមអាចធ្វើឡើងដោយការនិយាយគ្នាដោយបើកចំហ។
ជំនួសឱ្យការរង់ចាំឱ្យម្តាយប្រាប់ថា “ត្រូវធ្វើអ្វី?” សមាជិកគ្រួសារអាចចាប់ផ្តើមសង្កេត និងទទួលខុសត្រូវលើផ្នែកណាមួយដោយខ្លួនឯង។
គ្រួសារអាច៖
១. រាយបញ្ជីការងារទាំងអស់
កត់ត្រាទាំងការងារដែលមើលឃើញ និងការងារដែលត្រូវគិតរៀបចំ។
២. ចែកការទទួលខុសត្រូវឱ្យច្បាស់
មិនត្រឹមតែចែកថា “អ្នកលាងចាន ខ្ញុំបោកខោអាវ” ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែចែកអ្នកទទួលខុសត្រូវក្នុងការគិត និងតាមដានផងដែរ។
៣. កុំរង់ចាំឱ្យមានអ្នកបញ្ជា
ប្រសិនបើដឹងថាមានការងារត្រូវធ្វើ គួរចាប់ផ្តើមដោយខ្លួនឯង។
៤. បង្កើតប្រព័ន្ធរៀបចំ
ការប្រើប្រតិទិន បញ្ជីការងារ ឬការរំលឹកតាមទូរស័ព្ទ អាចជួយកាត់បន្ថយការត្រូវចងចាំអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដោយមនុស្សតែម្នាក់។
៥. ពិនិត្យការចែករំលែកជាប្រចាំ
ការទទួលខុសត្រូវក្នុងគ្រួសារអាចផ្លាស់ប្តូរតាមការងារ អាយុកូន និងស្ថានភាពជីវិត។ ដូច្នេះ គួរពិភាក្សាគ្នាជាប្រចាំថា តើការចែករំលែកបច្ចុប្បន្នមានភាពសមស្របឬអត់។
ម្តាយមិនគួរត្រូវបានគេមើលរំលង
ការងារដែលមើលមិនឃើញ ក៏ជាការងារដែរ។
ការចងចាំថ្ងៃកំណើតរបស់កូន ការរៀបចំអាហារ ការតាមដានការសិក្សា ការរៀបចំការណាត់ជួប និងការគិតពីតម្រូវការរបស់គ្រួសារ សុទ្ធតែត្រូវការពេលវេលា និងថាមពលផ្លូវចិត្ត។
ដូច្នេះ នៅពេលនិយាយអំពីការចែករំលែកការងារក្នុងគ្រួសារ យើងមិនគួរមើលតែអ្វីដែលមនុស្សម្នាក់ “ធ្វើ” នោះទេ។ យើងក៏គួរមើលថា តើអ្នកណាជាអ្នកគិត រៀបចំ និងទទួលខុសត្រូវនៅពីក្រោយការងារទាំងនោះ។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន
Mental Load ឬបន្ទុកផ្លូវចិត្ត គឺជាបញ្ហាដែលមើលមិនឃើញ ប៉ុន្តែអាចមានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងលើជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់ម្តាយ និងគ្រួសារ។
ការចែករំលែកការងារផ្ទះគឺជាជំហានល្អ ប៉ុន្តែការចែករំលែក ការគិត ការរៀបចំ និងការទទួលខុសត្រូវ ក៏មានសារៈសំខាន់ដូចគ្នា។
គ្រួសារដែលល្អ មិនមែនជាគ្រួសារដែលមនុស្សម្នាក់ធ្វើគ្រប់យ៉ាងបានល្អនោះទេ ប៉ុន្តែជាគ្រួសារដែលសមាជិកទាំងអស់ ចូលរួមទទួលខុសត្រូវ និងជួយគ្នា ដើម្បីឱ្យជីវិតប្រចាំថ្ងៃមានភាពសុខដុមរមនា និងមានបន្ទុកសមស្របសម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នា។
