បដិវត្តន៍នៃការធ្វើការងារសម័យថ្មី
គំនិតនៃការធ្វើការងារ ៥ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ (ពីថ្ងៃច័ន្ទ ដល់ថ្ងៃសុក្រ) គឺជាស្តង់ដារសកលដែលត្រូវបានអនុវត្តអស់រយៈពេលជាងមួយសតវត្សរ៍មកហើយ ចាប់តាំងពីក្រុមហ៊ុន Ford Motor បានណែនាំវាមកប្រើប្រាស់ក្នុងឆ្នាំ ១៩២៦។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅក្នុងយុគសម័យបច្ចុប្បន្ន ដែលបច្ចេកវិទ្យាវិវត្តលឿន និងមានការកើនឡើងនៃបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) គំរូធ្វើការងារបែបចាស់នេះកំពុងត្រូវបានចោទសួរយ៉ាងខ្លាំង។
ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ក្រុមហ៊ុនធំៗ និងប្រទេសជឿនលឿនជាច្រើនជុំវិញពិភពលោក បានចាប់ផ្តើមធ្វើតេស្ត និងងាកមកអនុវត្ត «ការធ្វើការងារ ៤ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍» (4-Day Work Week) ដោយរក្សាប្រាក់ខែ និងអត្ថប្រយោជន៍របស់បុគ្គលិកនៅដដែល (រូបមន្ត ១០០-៨០-១០០៖ ទទួលបានប្រាក់ខែ ១០០%, ធ្វើការងារ ៨០% នៃពេលវេលា, ប៉ុន្តែរក្សាផលិតភាពការងារឱ្យបាន ១០០% ដដែល)។ ការផ្លាស់ប្តូរនេះមិនមែនជាការធ្វើសប្បុរសធម៌របស់ម្ចាស់ក្រុមហ៊ុននោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាយុទ្ធសាស្ត្រជំនួញដ៏ឆ្លាតវៃ។ ខាងក្រោមនេះជាមូលហេតុគន្លឹះដែលធ្វើឱ្យក្រុមហ៊ុនធំៗសម្រេចចិត្តផ្លាស់ប្តូរ៖
១. ការកើនឡើងនៃផលិតភាពការងារ (Productivity Boost)
កំហុសឆ្គងដ៏ធំបំផុតនៃការគ្រប់គ្រងបែបចាស់ គឺការគិតថា «ការចំណាយពេលអង្គុយនៅតុធ្វើការកាន់តែច្រើន ស្មើនឹងការងារចេញបានកាន់តែច្រើន»។ វិទ្យាសាស្ត្រសម័យថ្មីបានបង្ហាញផ្ទុយស្រឡះថា ខួរក្បាលរបស់មនុស្សមានដែនកំណត់ក្នុងការផ្ដោតអារម្មណ៍។
- ការធ្វើការងារដោយវៃឆ្លាត៖ នៅពេលដែលម៉ោងធ្វើការត្រូវបានកាត់បន្ថយ បុគ្គលិកមាននិន្នាការរៀបចំពេលវេលាបានច្បាស់លាស់ជាងមុន។ ពួកគេកាត់បន្ថយការប្រជុំដែលមិនចាំបាច់ កាត់បន្ថយការលេងបណ្តាញសង្គមក្នុងម៉ោងការងារ និងផ្ដោតចិត្តលើកិច្ចការងារស្នូល។
- លទ្ធផលនៃការសាកល្បងសកល៖ តាមរយៈការសាកល្បងទ្រង់ទ្រាយធំនៅប្រទេសអង់គ្លេស អៀរឡង់ និងអាមេរិក ក្រុមហ៊ុនជាង ៩០% ដែលបានចូលរួមបានរាយការណ៍ថា ផលិតភាពការងាររបស់ក្រុមហ៊ុនមិនមានការធ្លាក់ចុះនោះទេ ហើយក្រុមហ៊ុនខ្លះថែមទាំងមានការកើនឡើងនៃទិន្នផលការងារ និងចំណូលគួរឱ្យកត់សម្គាល់ទៀតផង。
២. កាត់បន្ថយភាពនឿយហត់ធ្ងន់ធ្ងរ និងបញ្ហាសុខភាពផ្លូវចិត្ត (Preventing Burnout)
វិបត្តិធំបំផុតរបស់កម្លាំងពលកម្មសម័យបច្ចុប្បន្ន គឺ «ភាពនឿយហត់ធ្ងន់ធ្ងររហូតអស់ថាមពល» (Burnout) និងបញ្ហាស្ត្រេស ដែលបណ្តាលមកពីការធ្វើការងារហួសកម្រិត។
- សុខុមាលភាពបុគ្គលិក៖ ការផ្តល់ថ្ងៃឈប់សម្រាក ៣ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ ជួយឱ្យបុគ្គលិកមានពេលវេលាគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការគេងលក់ ធ្វើលំហាត់ប្រាណ និងសម្រាកខួរក្បាលទាំងស្រុង។
- កាត់បន្ថយការឈប់សម្រាកព្យាបាលជំងឺ៖ នៅពេលបុគ្គលិកមានសុខភាពល្អ និងមានភាពរីករាយ អត្រានៃការសុំច្បាប់ឈប់សម្រាកដោយសារជំងឺ (Sick Leave) បានធ្លាក់ចុះយ៉ាងគំហុក。 នេះជួយឱ្យក្រុមហ៊ុនចំណេញថវិកាលើការធានារ៉ាប់រង និងរក្សាដំណើរការងារបានរលូន មិនរអាក់រអួល។
៣. ការទាក់ទាញ និងរក្សាមនុស្សពូកែៗ (Talent Attraction & Retention)
នៅក្នុងទីផ្សារការងារដែលមានការប្រកួតប្រជែងខ្ពស់ ក្រុមហ៊ុនដែលផ្តល់នូវតុល្យភាពរវាងជីវិតផ្ទាល់ខ្លួន និងការងារ (Work-Life Balance) ល្អជាង គឺជាក្រុមហ៊ុនដែលឈ្នះក្នុងការដណ្តើមយកមនុស្សពូកែៗ (Top Talents) មកធ្វើការឱ្យខ្លួន។
- អត្ថប្រយោជន៍ប្រកួតប្រជែង៖ បុគ្គលិកជំនាន់ថ្មី (Gen Z និង Millennials) មិនមែនមើលតែលើកត្តាប្រាក់ខែតែមួយមុខនោះទេ ពួកគេផ្តល់តម្លៃខ្ពស់បំផុតលើសេរីភាពពេលវេលា និងសុខភាពផ្លូវចិត្ត។
- កាត់បន្ថយការលាឈប់ (Turnover Rate)៖ ការជ្រើសរើស និងបណ្តុះបណ្តាលបុគ្គលិកថ្មីម្តងៗ គឺជាការចំណាយដ៏ធំសម្រាប់ក្រុមហ៊ុន។ ការដាក់ចេញនូវគោលនយោបាយធ្វើការ ៤ ថ្ងៃ ធ្វើឱ្យបុគ្គលិកចាស់មានភាពស្មោះត្រង់ជាមួយក្រុមហ៊ុនខ្ពស់ និងមិនចង់ចាកចេញទៅក្រុមហ៊ុនណាដែលតម្រូវឱ្យធ្វើការ ៥ ឬ ៦ ថ្ងៃនោះឡើយ。
៤. ការកាត់បន្ថយចំណាយប្រតិបត្តិការ និងការចូលរួមការពារបរិស្ថាន
ការបិទការិយាល័យបន្ថែមមួយថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ ផ្តល់ផលចំណេញផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុដោយផ្ទាល់ទៅលើថ្លៃចំណាយរដ្ឋបាលរបស់ក្រុមហ៊ុន។
- សន្សំសំចៃថាមពល៖ ក្រុមហ៊ុនអាចកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់អគ្គិសនី ម៉ាស៊ីនត្រជាក់ ទឹក និងសម្ភារៈការិយាល័យផ្សេងៗយ៉ាងច្រើន។
- និរន្តរភាពបរិស្ថាន (Eco-Friendly)៖ ការកាត់បន្ថយការធ្វើដំណើររបស់បុគ្គលិកមកកាន់ការិយាល័យ ១ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ បានជួយកាត់បន្ថយការបំភាយឧស្ម័នកាបូនិច (Carbon Footprint) ពីយានយន្តចូលទៅក្នុងបរិយាកាស។ នេះជួយឱ្យក្រុមហ៊ុនធំៗសម្រេចបាននូវគោលដៅអភិវឌ្ឍន៍ប្រកបដោយនិរន្តរភាព (ESG) ដែលជារូបភាពវិជ្ជមានដ៏សំខាន់ក្នុងពិភពជំនួញទំនើប។
៥. តុល្យភាពជីវិត និងការជឿនលឿននៃបច្ចេកវិទ្យា
ការរីកចម្រើននៃប្រព័ន្ធឌីជីថល និងឧបករណ៍ជំនួយការងារ (ដូចជា Slack, Zoom, Microsoft Teams និងកម្មវិធី AI ផ្សេងៗ) ជួយឱ្យមនុស្សអាចបញ្ចប់ការងារបានលឿនជាងមុន ដោយមិនចាំបាច់ប្រើពេលយូរដូចសម័យមុននោះទេ។
- ពេលវេលាសម្រាប់គ្រួសារ និងការអភិវឌ្ឍខ្លួន៖ ថ្ងៃឈប់សម្រាក ៣ ថ្ងៃ ជួយឱ្យបុគ្គលិកមានពេលមើលថែទាំកូនៗ ជួបជុំគ្រួសារ ឬយកទៅរៀនជំនាញថ្មីៗបន្ថែម (Lifelong Learning) ដែលចំណេះដឹងថ្មីៗទាំងនោះ នឹងត្រូវយកមកជួយពង្រីកសក្តានុពលក្រុមហ៊ុនវិញដដែល។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន
ការកាត់បន្ថយម៉ោងធ្វើការសល់ត្រឹម ៤ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ មិនមែនជានិន្នាការបណ្តោះអាសន្ននោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជា «អនាគតនៃការធ្វើការងារ»។ ក្រុមហ៊ុនធំៗជុំវិញពិភពលោកបានយល់ឃើញថា មនុស្សដែលរីករាយ មានសុខភាពល្អ និងមានពេលវេលាសម្រាកគ្រប់គ្រាន់ គឺជាមនុស្សដែលបង្កើតការច្នៃប្រឌិត និងផលិតភាពការងារបានខ្ពស់បំផុត។ ទោះបីជាគំរូនេះទាមទារការរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធការងារយ៉ាងម៉ត់ចត់ និងមិនទាន់អាចអនុវត្តបានចំពោះគ្រប់វិស័យ (ដូចជាវិស័យសុខាភិបាល ឬសង្វាក់ផលិតកម្មរោងចក្រ) ក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាបានសហការកែប្រែទស្សនទាននៃពិភពជំនួញថា៖ «ការធ្វើការងារឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព គឺវាស់វែងលើលទ្ធផលការងារ (Output) មិនមែនវាស់លើចំនួនម៉ោងដែលអង្គុយធ្វើការនោះឡើយ»។