Newsknowledgehub

តើអ្នកធ្លាប់មានអារម្មណ៍ថា កាលពីកុមារភាពមួយឆ្នាំហាក់ដូចជាយូរណាស់ ប៉ុន្តែពេលអ្នកកាន់តែចាស់ មួយឆ្នាំបែរជាហាក់ដូចជាកន្លងផុតយ៉ាងឆាប់រហ័ស? អារម្មណ៍នេះជាបទពិសោធន៍ដែលមនុស្សជាច្រើនអាចស្គាល់បាន។ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានស្នើទ្រឹស្តីជាច្រើន ដើម្បីពន្យល់ថា ហេតុអ្វី ការយល់ឃើញអំពីពេលវេលា (time perception) របស់យើងអាចផ្លាស់ប្តូរនៅពេលអាយុកាន់តែច្រើន។ ១. ព្រឹត្តិការណ៍ថ្មីៗធ្វើឱ្យពេលវេលាហាក់ដូចជាយូរ នៅពេលយើងនៅក្មេង ជីវិតពោរពេញទៅដោយបទពិសោធន៍ថ្មីៗ។ យើងរៀនដើរ រៀនអាន ទៅសាលាថ្មី ជួបមនុស្សថ្មី និងសាកល្បងអ្វីៗជាច្រើនជាលើកដំបូង។ ខួរក្បាលត្រូវដំណើរការព័ត៌មានថ្មីៗជាច្រើន ហើយព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនេះអាចធ្វើឱ្យអតីតកាលមើលទៅមានរយៈពេលវែងជាងមុន នៅពេលយើងរំលឹកវាឡើងវិញ។ ផ្ទុយទៅវិញ ជីវិតនៅពេលពេញវ័យអាចមានទម្លាប់ដដែលៗជាច្រើន ដូចជា ទៅធ្វើការ ត្រឡប់មកផ្ទះ និងធ្វើសកម្មភាពដដែលៗជាប្រចាំ។ ២. ពេលវេលាមួយឆ្នាំក្លាយជាផ្នែកតូចជាងនៃជីវិត ទ្រឹស្តីមួយទៀតពាក់ព័ន្ធនឹងសមាមាត្ររវាងពេលវេលាដែលកន្លងផុត និងអាយុរបស់យើង។ សម្រាប់កុមារអាយុ 5 ឆ្នាំ មួយឆ្នាំគឺជាផ្នែកដ៏ធំនៃជីវិតដែលពួកគេធ្លាប់រស់នៅ។ ប៉ុន្តែសម្រាប់មនុស្សអាយុ 50…

ការអានសៀវភៅសម្រាប់ការកម្សាន្ត មិនមែនផ្តល់ត្រឹមតែចំណេះដឹង ឬជំនាញភាសាប៉ុណ្ណោះទេ។ ការសិក្សាថ្មីមួយបានពិនិត្យឃើញថា សកម្មភាពអានអាចពាក់ព័ន្ធជាមួយសុខុមាលភាពរបស់មនុស្សពេញវ័យ តាមរយៈការសម្រាកពីភាពតានតឹង ការយល់ពីខ្លួនឯង និងការយល់ចិត្តអ្នកដទៃ។ ការសិក្សានេះបានរកឃើញអ្វីខ្លះ? អ្នកស្រាវជ្រាវបានធ្វើការពិនិត្យបែប realist review ដើម្បីស្វែងយល់ថា តើការអានដើម្បីកម្សាន្តអាចជួយដល់សុខុមាលភាពរបស់មនុស្សពេញវ័យបានយ៉ាងដូចម្តេច និងក្នុងបរិបទណាខ្លះ។ ការពិនិត្យនេះបានបញ្ចូលឯកសារស្រាវជ្រាវសរុប 43 សំណុំ ហើយបានកំណត់យន្តការសំខាន់ៗចំនួន 7 ដែលអាចពន្យល់ពីទំនាក់ទំនងរវាងការអាន និងសុខុមាលភាព។ ការអានអាចផ្តល់ពេលវេលាចេញពីភាពតានតឹងប្រចាំថ្ងៃ មនុស្សជាច្រើនប្រើការអានជាវិធីសម្រាក បន្ទាប់ពីធ្វើការឬបំពេញភារកិច្ចប្រចាំថ្ងៃ។ ការសិក្សាបានរកឃើញថា ការអានអាចផ្តល់ឱកាសឱ្យអ្នកអានផ្តាច់ខ្លួនមួយរយៈពីបញ្ហា និងភាពតានតឹងក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។ នៅពេលអ្នកអានផ្តោតលើសាច់រឿង និងពិភពលោកក្នុងសៀវភៅ វាអាចបង្កើតអារម្មណ៍ថាបានចាកចេញពីបរិយាកាសប្រចាំថ្ងៃមួយរយៈ។ សៀវភៅអាចជួយឱ្យមនុស្សយល់ពីខ្លួនឯង ការអានមិនត្រឹមតែជាការទទួលព័ត៌មានពីអ្នកនិពន្ធនោះទេ។ អ្នកអានអាចយកព្រឹត្តិការណ៍ ឬបទពិសោធន៍របស់តួអង្គមកគិតប្រៀបធៀបជាមួយជីវិតរបស់ខ្លួន។ ការពិនិត្យស្រាវជ្រាវបានរកឃើញថា ការអានអាចជំរុញឱ្យមនុស្សគិតពិចារណាអំពីរឿងរ៉ាវក្នុងជីវិត និងបង្កើតការយល់ដឹងកាន់តែច្រើនអំពីខ្លួនឯង។ អ្នកស្រាវជ្រាវបានភ្ជាប់ដំណើរការនេះជាមួយអារម្មណ៍វិជ្ជមាន និងសុខុមាលភាព។…

ព្រះអាទិត្យគឺជាប្រភពថាមពលដ៏សំខាន់បំផុតសម្រាប់ជីវិតនៅលើផែនដី។ វាផ្តល់ពន្លឺ និងកម្តៅ ដែលជួយឱ្យរុក្ខជាតិធ្វើរស្មីសំយោគ បង្កើតអាហារ និងគាំទ្រដល់ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីទាំងមូល។ ប៉ុន្តែតើអ្នកធ្លាប់គិតទេថា ប្រសិនបើព្រះអាទិត្យបាត់ទៅ តើមានអ្វីនឹងកើតឡើងចំពោះផែនដី និងជីវិតទាំងអស់? សំណួរនេះមើលទៅដូចជារឿងប្រឌិតបែបវិទ្យាសាស្ត្រ ប៉ុន្តែវាក៏ជាប្រធានបទដែលអាចជួយឱ្យយើងយល់កាន់តែច្បាស់អំពីតួនាទីដ៏សំខាន់របស់ព្រះអាទិត្យចំពោះភពផែនដី។ ប្រសិនបើព្រះអាទិត្យបាត់ភ្លាមៗ តើអ្វីនឹងកើតឡើង? ប្រសិនបើព្រះអាទិត្យបាត់ទៅភ្លាមៗ យើងនឹងមិនឃើញការផ្លាស់ប្តូរភ្លាមៗនៅលើផែនដីទេ។ នេះដោយសារពន្លឺព្រះអាទិត្យត្រូវការពេលប្រហែល 8 នាទី និង 20 វិនាទី ដើម្បីធ្វើដំណើរពីព្រះអាទិត្យមកដល់ផែនដី។ បន្ទាប់ពីពេលនោះ ពន្លឺព្រះអាទិត្យនឹងបាត់ ហើយផែនដីនឹងធ្លាក់ចូលទៅក្នុងភាពងងឹត។ ព្រះចន្ទក៏នឹងមិនអាចបញ្ចេញពន្លឺដោយខ្លួនឯងបានដែរ ព្រោះពន្លឺដែលយើងឃើញពីព្រះចន្ទ គឺជាពន្លឺព្រះអាទិត្យដែលឆ្លុះបញ្ចាំងមកវិញ។ បញ្ហាធំជាងភាពងងឹត គឺ ការបាត់បង់ប្រភពកម្តៅសំខាន់របស់ផែនដី។ ផែនដីនឹងចាប់ផ្តើមត្រជាក់យ៉ាងដូចម្តេច? បន្ទាប់ពីព្រះអាទិត្យបាត់ ផែនដីនឹងនៅតែរក្សាកម្តៅបានមួយរយៈ ដោយសារផ្ទៃផែនដី មហាសមុទ្រ និងបរិយាកាសមានកម្តៅស្តុកទុក។ ប៉ុន្តែយូរៗទៅ សីតុណ្ហភាពនឹងធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំង។…