បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ៖ ប្រវត្តិ អត្ថន័យ និងប្រពៃណីដ៏មានតម្លៃរបស់ខ្មែរ

បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ គឺជាបុណ្យប្រពៃណី និងព្រះពុទ្ធសាសនាដ៏សំខាន់មួយរបស់ប្រជាជនខ្មែរ។ ជារៀងរាល់ឆ្នាំ ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរតែងជួបជុំគ្រួសារ និងធ្វើដំណើរទៅវត្ត ដើម្បីប្រគេនចង្ហាន់ ពូនបាយបិណ្ឌ ស្តាប់ធម៌ និងឧទ្ទិសកុសលជូនដល់បុព្វការីជនដែលបានចែកឋានទៅ។ ប្រវត្តិបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយទំនៀមទម្លាប់ខ្មែរ និងព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទ។ ពិធីនេះត្រូវបានរៀបចំឡើងក្នុងគោលបំណងធ្វើបុណ្យ បង្កើតកុសល និងឧទ្ទិសកុសលដល់ឪពុកម្តាយ ជីដូនជីតា សាច់ញាតិ និងបុព្វបុរសដែលបានស្លាប់ទៅ។ តាមជំនឿប្រពៃណីខ្មែរ ក្នុងអំឡុងពេលកាន់បិណ្ឌ មានវិញ្ញាណ ឬប្រេតមួយចំនួនត្រូវបានគេជឿថាអាចមករកកូនចៅ ដើម្បីទទួលផលបុណ្យដែលកូនចៅបានធ្វើឧទ្ទិសជូន។ ដូច្នេះ ការទៅវត្ត និងធ្វើបុណ្យក្នុងរដូវនេះ ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាការបង្ហាញនូវកតញ្ញូ និងការគោរពចំពោះបុព្វការីជន។ ពាក្យ «ភ្ជុំបិណ្ឌ» មានន័យដូចម្តេច? ពាក្យ «ភ្ជុំ» មានន័យទាក់ទងនឹងការជួបជុំ ឬប្រមូលផ្តុំ ខណៈពាក្យ «បិណ្ឌ» សំដៅទៅលើបាយដែលរៀបចំជាដុំៗសម្រាប់ធ្វើជាទាន និងឧទ្ទិសកុសល។…









