Category វិទ្យាសាស្ត្រ

បាតុភូតអវកាសមួយកំពុងទទួលបានការចាប់អារម្មណ៍ពីអ្នកតាមដានអាកាសធាតុអវកាស ខណៈសារធាតុពីព្រះអាទិត្យដែលត្រូវបានបញ្ចេញក្នុងអំឡុងការផ្ទុះនៅលើព្រះអាទិត្យ កំពុងធ្វើដំណើរឆ្ពោះមកកាន់ផែនដី ហើយត្រូវបានរំពឹងថាអាចមកដល់នៅថ្ងៃទី ១៧ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦។ បាតុភូតនេះអាចធ្វើឱ្យសកម្មភាពម៉ាញេទិចជុំវិញផែនដីកើនឡើង និងអាចបង្កើនឱកាសកើតមានពន្លឺអូរ៉ូរ៉ានៅតំបន់ដែលស្ថិតនៅរយៈទទឹងខ្ពស់។ តើអ្វីកំពុងកើតឡើងនៅលើព្រះអាទិត្យ? ព្រះអាទិត្យមិនមែនជាវត្ថុដែលមានសកម្មភាពថេរទេ។ លើផ្ទៃ និងបរិយាកាសរបស់វា មានការផ្លាស់ប្តូរម៉ាញេទិចជាបន្តបន្ទាប់ ដែលអាចបង្កឱ្យមានការផ្ទុះពន្លឺព្រះអាទិត្យ ឬការផ្ទុះសារធាតុដែលគេហៅថា Coronal Mass Ejection (CME)។ CME គឺជាការបញ្ចេញបរិមាណដ៏ច្រើននៃប្លាស្មា និងដែនម៉ាញេទិចពីបរិយាកាសខាងក្រៅរបស់ព្រះអាទិត្យចូលទៅក្នុងលំហ។ នៅពេល CME មានទិសដៅឆ្ពោះមកផែនដី វាអាចធ្វើអន្តរកម្មជាមួយដែនម៉ាញេទិចរបស់ផែនដីនៅពេលមកដល់។ តាមព័ត៌មានដែលបានចុះផ្សាយនៅថ្ងៃទី១៥ ខែកញ្ញា ការផ្ទុះដែលកើតឡើងមួយថ្ងៃមុននេះបានបញ្ចេញសារធាតុចូលទៅក្នុងលំហ ហើយការគណនាគន្លងបានបង្ហាញថា វាអាចមកដល់តំបន់ជុំវិញផែនដីនៅថ្ងៃទី១៧ ខែកញ្ញា។ CME អាចបង្កអ្វីខ្លះនៅពេលមកដល់ផែនដី? នៅពេល CME ប៉ះនឹងដែនម៉ាញេទិចរបស់ផែនដី វាអាចបង្កើត ព្យុះម៉ាញេទិចផែនដី…

ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ថ្នាំក្រុម GLP-1 ដូចជា Ozempic និង Wegovy បានក្លាយជាថ្នាំដែលមានការចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង ដោយសារតែសមត្ថភាពជួយគ្រប់គ្រងជាតិស្ករក្នុងឈាម និងជួយសម្រកទម្ងន់។ ប៉ុន្តែថ្មីៗនេះ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រកំពុងចាប់ផ្តើមសួរសំណួរធំជាងនេះថា តើថ្នាំប្រភេទនេះអាចមានឥទ្ធិពលទៅលើ ដំណើរការចាស់ជរារបស់រាងកាយទាំងមូល ដែរឬទេ? ការសិក្សាថ្មីមួយដែលចេញផ្សាយក្នុងទស្សនាវដ្តីវិទ្យាសាស្ត្រ Nature បានផ្តល់សញ្ញាគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍។ អ្នកស្រាវជ្រាវបានរកឃើញថា semaglutide ដែលជាសារធាតុសកម្មក្នុងថ្នាំ GLP-1 មួយចំនួន អាចធ្វើឱ្យកណ្តុរញីដែលមានវ័យចាស់រស់បានយូរជាងកណ្តុរដែលមិនបានទទួលថ្នាំ។ លទ្ធផលនេះមិនមែនមានន័យថា Ozempic ត្រូវបានបញ្ជាក់ថាអាចពន្យារអាយុមនុស្សបានទេ។ ប៉ុន្តែវាបានបើកទ្វារសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវថ្មីមួយដែលអាចផ្លាស់ប្តូររបៀបដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រមើលទៅលើការព្យាបាលភាពចាស់ជរា។ GLP-1 គឺជាអ្វី? GLP-1 គឺជាអរម៉ូនដែលមានតួនាទីសំខាន់ក្នុងការគ្រប់គ្រងជាតិស្ករ ចំណង់អាហារ និងដំណើរការមេតាប៉ូលីសរបស់រាងកាយ។ ថ្នាំដែលធ្វើសកម្មភាពលើប្រព័ន្ធ GLP-1 ត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់ព្យាបាលជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី២ និងការគ្រប់គ្រងទម្ងន់។ ថ្នាំដែលមានសារធាតុ semaglutide…

គម្រោងអវកាសថ្មីមួយកំពុងធ្វើឱ្យមនុស្សជាច្រើនចាប់អារម្មណ៍ ព្រោះវាមានគោលដៅបញ្ជូនយានអវកាសពីផែនដីទៅកាន់ប្រព័ន្ធផ្កាយដែលនៅជិតយើងបំផុត គឺ Alpha Centauri។ អង្គការមិនរកប្រាក់ចំណេញមួយឈ្មោះ Fermi Explorer Mission បានប្រកាសផែនការចង់បាញ់បង្ហោះយានអវកាសមុនចុងឆ្នាំ ២០២៩ ហើយដំណើរទៅកាន់គោលដៅនឹងត្រូវចំណាយពេលប្រហែល ៨០,០០០ ឆ្នាំ។ គម្រោងនេះគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ជាពិសេស ព្រោះវាមិនព្យាយាមបង្កើតម៉ាស៊ីនបែបវិទ្យាសាស្ត្រប្រឌិត ដើម្បីធ្វើដំណើរទៅកាន់ផ្កាយក្នុងរយៈពេលតែប៉ុន្មានទសវត្សរ៍នោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ Fermi Explorer ចង់ប្រើបច្ចេកវិទ្យាដែលមានស្រាប់ ហើយទទួលយកការធ្វើដំណើរដែលមានរយៈពេលយូរខ្លាំង។ Alpha Centauri នៅឆ្ងាយប៉ុណ្ណា? Alpha Centauri គឺជាប្រព័ន្ធផ្កាយដែលស្ថិតនៅចម្ងាយប្រហែល ៤.៤ ឆ្នាំពន្លឺ ពីផែនដី។ វាមិនមែនជាផ្កាយតែមួយទេ ប៉ុន្តែជាប្រព័ន្ធដែលមានផ្កាយជាច្រើន ហើយត្រូវបានចាត់ទុកថាជាប្រព័ន្ធផ្កាយជិតបំផុតមួយរបស់ប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ។ ទោះបី ៤.៤ ឆ្នាំពន្លឺស្តាប់ទៅមិនឆ្ងាយខ្លាំងក្នុងមាត្រដ្ឋានចក្រវាលក៏ដោយ សម្រាប់បច្ចេកវិទ្យាមនុស្សបច្ចុប្បន្ន វាជាចម្ងាយដ៏ធំសម្បើម។ យានអវកាសធម្មតាមិនអាចធ្វើដំណើរទៅទីនោះក្នុងរយៈពេលមនុស្សមួយជំនាន់បានឡើយ។…

មហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិកកំពុងក្លាយជាតំបន់សំខាន់មួយសម្រាប់អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ ខណៈបាតុភូតអាកាសធាតុ El Niño កំពុងពង្រឹងឡើងនៅតំបន់ប៉ាស៊ីហ្វិកខាងកើត។ ដើម្បីស្វែងយល់ឱ្យបានកាន់តែច្បាស់អំពីអ្វីកំពុងកើតឡើងនៅក្នុងមហាសមុទ្រ រដ្ឋបាលមហាសមុទ្រ និងបរិយាកាសជាតិអាមេរិក ឬ NOAA បានបញ្ជូនឧបករណ៍ស្រាវជ្រាវស្វ័យប្រវត្តិដែលមានឈ្មោះថា Saildrones ទៅកាន់តំបន់ដែលកំពុងមានការផ្លាស់ប្តូរខ្លាំង។ បេសកកម្មនេះមានគោលបំណងប្រមូលទិន្នន័យលម្អិតអំពីសីតុណ្ហភាព និងលក្ខខណ្ឌនៅលើមហាសមុទ្រ ដែលអាចជួយអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រយល់កាន់តែច្បាស់ពីដំណើរការដែលជំរុញ បាតុភូតអែលនីញ៉ូ និងផលប៉ះពាល់របស់វាទៅលើប្រព័ន្ធអាកាសធាតុពិភពលោក។ តើ Saildrone គឺជាអ្វី? Saildrone គឺជាយានស្រាវជ្រាវដែលអាចធ្វើដំណើរលើផ្ទៃមហាសមុទ្រដោយប្រើថាមពលពីខ្យល់ និងប្រព័ន្ធថាមពលពន្លឺព្រះអាទិត្យសម្រាប់ឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិករបស់វា។ វាអាចធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់តំបន់មហាសមុទ្រដែលពិបាកសម្រាប់មនុស្សក្នុងការចូលទៅស្រាវជ្រាវជាប្រចាំ។ អត្ថប្រយោជន៍សំខាន់មួយរបស់ Saildrone គឺវាអាចប្រមូលទិន្នន័យនៅកណ្តាលមហាសមុទ្ររយៈពេលយូរ ដោយមិនចាំបាច់មាននាវាស្រាវជ្រាវធំៗទៅជាមួយជានិច្ច។ សម្រាប់បេសកកម្ម បាតុភូតអែលនីញ៉ូ នេះ Saildrones នឹងដើរតួនាទីដូចជា “អ្នកសង្កេតការណ៍” ដែលធ្វើដំណើរនៅលើមហាសមុទ្រ និងផ្ញើទិន្នន័យត្រឡប់ទៅកាន់អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ។ បេសកកម្មរយៈពេល ៤ ខែ…

ការសិក្សាថ្មីៗអំពីផ្កាយកំពុងធ្វើឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង បន្ទាប់ពីការសង្កេតបានបង្ហាញថា ដែនម៉ាញេទិចរបស់ផ្កាយអាចមានការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរនៅពេលផ្កាយឈានដល់វ័យកណ្តាល។ ការរកឃើញនេះអាចជួយពន្យល់ពីមូលហេតុដែលផ្កាយមួយចំនួននៅតែបង្វិលលឿន ទោះបីវាមានអាយុកាន់តែច្រើនក៏ដោយ។ ចំណុចដែលធ្វើឱ្យការរកឃើញនេះមានសារៈសំខាន់ជាពិសេស គឺ ព្រះអាទិត្យ ក៏ស្ថិតនៅក្នុងដំណាក់កាលមួយដែលអាចធ្វើឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រចាប់អារម្មណ៍ដូចគ្នា។ ព្រះអាទិត្យមានអាយុប្រហែល 4.6 ពាន់លានឆ្នាំ ហើយត្រូវបានគេចាត់ទុកថាស្ថិតនៅប្រហែលពាក់កណ្តាលនៃជីវិតរបស់វា ក្នុងដំណាក់កាលបច្ចុប្បន្ន។ ការសិក្សានេះមិនមានន័យថា ព្រះអាទិត្យកំពុងប្រឈមនឹងគ្រោះថ្នាក់ភ្លាមៗនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាជាការរកឃើញដែលអាចជួយឱ្យមនុស្សយល់កាន់តែច្បាស់ថា ផ្កាយដូចព្រះអាទិត្យប្រែប្រួលយ៉ាងដូចម្តេចនៅពេលមានអាយុកាន់តែច្រើន។ ដែនម៉ាញេទិចរបស់ផ្កាយមានសារៈសំខាន់យ៉ាងដូចម្តេច? ផ្កាយមិនមែនគ្រាន់តែជាបាល់ឧស្ម័នក្តៅដែលបញ្ចេញពន្លឺប៉ុណ្ណោះទេ។ នៅខាងក្នុង និងជុំវិញផ្កាយ មានដំណើរការរូបវិទ្យាដ៏ស្មុគស្មាញជាច្រើន ដែលបង្កើតដែនម៉ាញេទិច និងសកម្មភាពផ្សេងៗ។ ដែនម៉ាញេទិចរបស់ផ្កាយអាចមានឥទ្ធិពលលើខ្យល់ផ្កាយ ភាគល្អិត និងថាមពលដែលផ្កាយបញ្ចេញទៅក្នុងលំហ។ នៅក្នុងករណីព្រះអាទិត្យ ដែនម៉ាញេទិចក៏ជាផ្នែកសំខាន់មួយនៃសកម្មភាពព្រះអាទិត្យ ដែលអាចបង្កើតព្រឹត្តិការណ៍ដូចជា solar flares និងការបញ្ចេញសារធាតុពីកូរ៉ូណា។ ដូច្នេះ នៅពេលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រសិក្សាព្រះអាទិត្យ ពួកគេមិនបានសិក្សាតែពន្លឺរបស់វាទេ។ ពួកគេក៏សិក្សាដែនម៉ាញេទិច ការបង្វិល…

ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2026 នឹងក្លាយជាខែដែលមានព្រឹត្តិការណ៍តារាសាស្ត្រគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ជាច្រើនសម្រាប់អ្នកចូលចិត្តសង្កេតមេឃ។ ចាប់ពីការមើលឃើញតំបន់កណ្តាលរបស់ Milky Way រហូតដល់ការសង្កេតព្រះច័ន្ទ និងភពនៅលើមេឃ អ្នកសង្កេតផ្កាយនឹងមានឱកាសជាច្រើនក្នុងការស្វែងយល់ពីអវកាសដោយផ្ទាល់។ ក្នុងចំណោម ព្រឹត្តិការណ៍តារាសាស្ត្រខែកញ្ញា 2026 ដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍បំផុត គឺកាឡាក់សុីមិលគីវេ ដែលនៅតែអាចមើលឃើញបាននៅពេលវេលាសមស្រប។ សម្រាប់អ្នកនៅអឌ្ឍគោលខាងជើង ខែកញ្ញាក៏ជាឱកាសចុងក្រោយៗក្នុងឆ្នាំសម្រាប់សង្កេតតំបន់កណ្តាលនៃកាឡាក់ស៊ីរបស់យើងបានយ៉ាងច្បាស់នៅពេលយប់។ ក្រៅពីនេះ ការចាប់ផ្តើមរដូវស្លឹកឈើជ្រុះតាមប្រតិទិនតារាសាស្ត្រ ឬ Autumn Equinox ក៏ជាព្រឹត្តិការណ៍សំខាន់មួយ។ រយៈពេលជុំវិញ Equinox អាចផ្តល់លក្ខខណ្ឌអំណោយផលសម្រាប់សកម្មភាព Aurora នៅតំបន់ជិតប៉ូលខាងជើង ប្រសិនបើព្រះអាទិត្យមានសកម្មភាពសមស្រប។ អ្វីដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍គឺ ព្រឹត្តិការណ៍មួយចំនួនមិនតម្រូវឱ្យមានកែវយឹតទេ។ អ្នកអាចមើលព្រះច័ន្ទ ផ្កាយ និងវត្ថុមួយចំនួននៅលើមេឃដោយភ្នែកទទេ ប្រសិនបើជ្រើសរើសទីតាំង និងពេលវេលាបានល្អ។ Milky Way ជាអ្វី?…

NASA បានបាញ់បង្ហោះ Nancy Grace Roman Space Telescope ទៅកាន់អវកាសដោយជោគជ័យពីរដ្ឋ Florida សហរដ្ឋអាមេរិក។ កែវយឺតអវកាសជំនាន់ថ្មីនេះនឹងសិក្សា Dark Energy, Dark Matter, Exoplanets និងការវិវត្តរបស់ចក្រវាល ដោយស្ទង់មើលផ្ទៃមេឃក្នុងទំហំធំជាងមុន។ NASA បានចាប់ផ្តើមបេសកកម្មអវកាសដ៏សំខាន់មួយទៀត បន្ទាប់ពី Nancy Grace Roman Space Telescope ត្រូវបានបាញ់បង្ហោះដោយជោគជ័យនៅព្រឹកថ្ងៃទី 30 ខែសីហា ឆ្នាំ 2026។ ការបាញ់បង្ហោះនេះបានកើតឡើងពី Launch Complex 39A នៅ Kennedy Space Center ក្នុងរដ្ឋ…

ចាប់តាំងពីមនុស្សចាប់ផ្តើមសង្កេតមើលមេឃ និងផ្កាយ សំណួរមួយដែលតែងតែធ្វើឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ និងមនុស្សទូទៅចាប់អារម្មណ៍គឺ៖ តើយើងនៅម្នាក់ឯងក្នុងចក្រវាលឬទេ? នៅក្នុងចក្រវាលដ៏ធំធេងដែលមានផ្កាយ និងភពរាប់ពាន់លាន វាហាក់ដូចជាមានលទ្ធភាពថា ជីវិតអាចកើតមាននៅកន្លែងផ្សេងទៀតក្រៅពីផែនដី។ ទោះជាយ៉ាងណា រហូតមកដល់ពេលនេះ វិទ្យាសាស្ត្រមិនទាន់រកឃើញភស្តុតាងដែលបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា មានជីវិតក្រៅផែនដីឡើយ។ 🌌 ចក្រវាលមានទំហំធំប៉ុណ្ណា? ផែនដីគឺជាភពមួយក្នុងប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ ដែលមានភពចំនួន 8។ ប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យរបស់យើងស្ថិតនៅក្នុងកាឡាក់ស៊ីមួយឈ្មោះ Milky Way។ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រជឿថា Milky Way មានផ្កាយរាប់រយពាន់លាន ហើយផ្កាយជាច្រើនអាចមានភពវិលជុំវិញ។ លើសពី Milky Way ទៀត ក៏មានកាឡាក់ស៊ីជាច្រើនរាប់មិនអស់នៅក្នុងចក្រវាលដែលយើងអាចសង្កេតឃើញ។ ដូច្នេះ ចំនួនភពដែលអាចមាននៅក្នុងចក្រវាលគឺមានច្រើនយ៉ាងខ្លាំង។ ចំនួនដ៏ធំនេះធ្វើឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រចាប់អារម្មណ៍ថា ប្រហែលជាមិនមែនមានតែផែនដីមួយប៉ុណ្ណោះដែលអាចមានជីវិត។ 🪐 តើភពណាអាចមានជីវិត? ដើម្បីស្វែងរកជីវិត អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រមិនមែនស្វែងរកតែភពដែលមានរូបរាងដូចផែនដីឡើយ។ ពួកគេចាប់អារម្មណ៍លើលក្ខខណ្ឌដែលអាចអនុញ្ញាតឱ្យជីវិតកើត…

ការសិក្សាវិទ្យាសាស្ត្រថ្មីមួយដឹកនាំដោយអ្នកវិទ្យាសាស្ត្ររបស់ NASA បានរកឃើញថា មេរោគមួយចំនួនដែលមានប្រភពពីផែនដី អាចមានសមត្ថភាពរស់រានមានជីវិតនៅលើផ្ទៃព្រះចន្ទក្នុងរយៈពេលមួយក្រោមលក្ខខណ្ឌជាក់លាក់។ ការរកឃើញនេះអាចមានសារៈសំខាន់សម្រាប់បេសកកម្មអវកាសនាពេលអនាគត ជាពិសេសនៅពេលមនុស្សកំពុងរៀបចំត្រឡប់ទៅព្រះចន្ទ និងបង្កើតវត្តមានរយៈពេលវែងនៅទីនោះ។ ជាទូទៅ ព្រះចន្ទត្រូវបានចាត់ទុកថាជាបរិស្ថានដ៏អាក្រក់បំផុតសម្រាប់ជីវិតដែលមានប្រភពពីផែនដី។ នៅទីនោះមិនមានបរិយាកាសដែលអាចឱ្យមនុស្សដកដង្ហើមបានទេ សីតុណ្ហភាពប្រែប្រួលខ្លាំង ហើយផ្ទៃព្រះចន្ទត្រូវបានប៉ះពាល់ដោយកាំរស្មីអ៊ុលត្រាវីយូឡេ និងវិទ្យុសកម្មពីអវកាសជាបន្តបន្ទាប់។ ស្ថានភាពទាំងនេះធ្វើឱ្យការរស់នៅរបស់មនុស្ស ឬសារពាង្គកាយភាគច្រើននៅលើផ្ទៃព្រះចន្ទមានការលំបាកយ៉ាងខ្លាំង។ ប៉ុន្តែការសិក្សាថ្មីបានផ្តោតលើសំណួរមួយថា តើមេរោគតូចៗដែលអាចធ្វើដំណើរតាមខ្លួនមនុស្ស យានអវកាស ឬឧបករណ៍អវកាស អាចនៅរស់បានយូរប៉ុណ្ណានៅលើព្រះចន្ទ។ អ្នកស្រាវជ្រាវបានប្រើការក្លែងធ្វើតាមកុំព្យូទ័រ ដោយយកទិន្នន័យអំពីបរិស្ថានពិតប្រាកដនៅតំបន់ប៉ូលខាងត្បូងរបស់ព្រះចន្ទមកវិភាគ។ តំបន់ដែលត្រូវបានសិក្សារួមមាន Nobile Rim, Connecting Ridge និង de Gerlache Rim។ ការសិក្សាបានពិនិត្យមើលមេរោគចំនួន ៥ ប្រភេទ ដែលរួមមានផ្សិត ២ ប្រភេទ និងបាក់តេរី ៣…

បដិវត្តន៍វេជ្ជសាស្ត្រក្នុងការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងឃាតករលាក់មុខ ជំងឺមហារីក គឺជាមូលហេតុចម្បងមួយនៃការស្លាប់របស់មនុស្សជាតិនៅទូទាំងពិភពលោក។ ឧបសគ្គដ៏ធំបំផុតក្នុងការព្យាបាលជំងឺនេះ គឺវាតែងតែត្រូវបានរកឃើញនៅដំណាក់កាលចុងក្រោយ ដែលជាពេលកោសិកាមហារីកបានរីករាលដាលខ្លាំង និងមិនអាចព្យាបាលបាន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ពិភពលោកទើបតែបានទទួលនូវដំណឹងដ៏រីករាយ និងជាក្តីសង្ឃឹមថ្មីបំផុតមួយនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រវេជ្ជសាស្ត្រ តាមរយៈការរកឃើញបច្ចេកវិទ្យាវិទ្យាសាស្ត្រដ៏អស្ចារ្យ៖ «ការបង្កើតតេស្តឈាមតែមួយដែលអាចរកឃើញជំងឺមហារីកជាង ៥០ ប្រភេទ» មុនពេលដែលអ្នកជំងឺលេចចេញរោគសញ្ញាគ្លីនិកច្បាស់លាស់។ បច្ចេកវិទ្យានេះត្រូវបានគេស្គាល់ជាទូទៅថាជា «ការធ្វើកោសល្យវិច័យរាវ» (Liquid Biopsy) ឬជាពិសេសគឺ តេស្ត Galleri (Galleri Test)។ នេះគឺជាជំហានលោតផ្លោះដ៏ធំមួយដែលអាចផ្លាស់ប្តូរវាសនារបស់មនុស្សរាប់លាននាក់ពីការស្លាប់មកជាការរស់រានមានជីវិតឡើងវិញ។ ១. តើបច្ចេកវិទ្យានេះដំណើរការដោយរបៀបណា? អាថ៌កំបាំងនៃ DNA កោសិកាមហារីក ជាធម្មតា កោសិកានៅក្នុងរាងកាយរបស់មនុស្សយើង តែងតែបណ្តុះ និងងាប់ទៅវិញជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ នៅពេលដែលវាស្លាប់ វានឹងបញ្ចេញកម្ទេចកំទី DNA ចូលទៅក្នុងចរន្តឈាម ដែលវិទ្យាសាស្ត្រហៅថា cell-free…